نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

933. رحمت خدا بر عبرت گیران

رحم الله امراً تفکر فاعتبر، و اعتبر فابصر
رحمت خدا بر آن کس که اندیشید و عبرت آموخت و پند گرفت و بینش یافت. (928)

934. عبرت گرفتن از گذشتگان

أن لکم فی القرون السالفة لعبرة! أین العمالقمه و أبناه العمالقة! أین الفراعنة و أبناء الفراعنة! أین اصحاب مدائن الرس الذین قتلوا النبیین، و أطفاوا سنن المرسلین، و أحیوا سنن الجبارین!
ای مردم! عبرت گیری و تجربه از قرون گذشته بر شما است کجا رفتند عمالقه و فرزندان عمالقه! کجا هستند گردانندگان شهرهای رس که پیامبران را کشتند و سنت های پیامبران را خاموش و بدعت های جباران را زنده ساختند. (929)

935. عالم بی عمل

لا تکن ممن یرجو الاخرة بغیر العمل... یصف العبرة و لا یعتبر، و یبالغ فی الموعظُة و لا یتعظ
از کسانی مباش که بدون کار، به آخرت چشم امید دوخته است. عبرت ها را بیان می کند، اما خود از آن ها درس نمی گیرد، در اندرز دادن به دیگران می کوشد، لیکن خود پند نمی آموزد. (930)