نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

921. پناه بر خدا از فتنه

لا یقولن أحد کم: (اللهم أنی اعوذ بک من الفتنة) لانه لیس أحد ألا و هو مشتمل علی فتنة، و لکن من استعاذ فلیستعذ من مضلان الفتن، فان الله سبحانه یقول: (و اعلموا أنما أموالکم و أولادکم فتنة)
هیچ یک از شما نگویید: خدایا! از فتنه به تو پناه می برم؛ زیرا هیچ کس نیست که از فتنه و آزمایش بر کنار باشد، بلکه کسی که از فتنه به خدا پناه می برد، باید از فتنه های گمراه کننده به خدا پناه برد؛ زیرا خدای سبحان فرموده است که: (اموال و فرزندان شما فتنه اند.) (916)

922. نبرد با کفار قریش

مالی و لقریش! و الله قلد قاتلتهم کافرین، و لاقاتلنهم مفتونین
مرا چه با قریش! به خدا سوگند که در زمان کفرشان با آن ها جنگیدم، اکنون نیز که به فتنه و گمراهی در افتاده اند با آن ها می جنگم. (917)

923. مغرور مشو!

کم من مستدرج بالاحسان ألیه، و مغرور بالستر علیه، و مفتون بحسن القول فیه!
بسا کسانی که با احسان خداوند اندک به عذاب حق نزدیک شده اند و به خاطر پوشاندن گناهانشان مغرور و فریفته شده اند و به سبب تعریف و تمجید (مردمان) از آنان به فتنه و تباهی افتاده اند! (918)