نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

915. وسیله آزمایش انسان

ألا ترون أن الله، سبحانه، اختبر الاولین من لدن آدم صلوات الله علیه، ألی الاخرین من هذا العالم؛ بأحجار لا تضر و لا تنفع... و لو کان الاساس المحمول علیها، و الاحجار المرفوع بها بین زمردة خضراء، و یاقوته حمراء، و نور و ضیاء لخفف ذلک مصارعُة الشک فی الصدور، و لو ضع مجاهدة أبلیس عن القلوب، و لنفی معتلج الریب من الناس، و لکن الله یختبر عباده بأنواع الشدائد
آیا نمی بینید که خدای سبحان همه انسان ها را، از آدم صلوات الله علیه تا آخرین نفر این عالم، با سنگ هایی بیازمود که نه زیانی می رسانند و نه سودی... اگر پایه هایی که خانه (کعبه) بر آن بناه شده و سنگ هایی که با آن ها برافراشته گردیده است از زمرد سبزر و یاقوت سرخ و نور و درخشندگی بود، هر آینه از کشاکش شک در سینه ها می کاست و کوشش ابلیس را از دل ها برمی داشت و از انباشت تردید و به تلاطم در آمدن آن در (اذهان) مردم جلوگیری می کرد، اما خداوند بندگان خود را به سختی های گوناگون می آزماید. (910)

916. نهی از پیروی بزرگان

ألا فالحذر الحذر من طاعة ساداتکم و کبرائکم... فانهم قواعد اساس العصبیة و دعائم ارکان الفتنة (911)

917. هنگام فتنه اینگونه باش!

کن فی الفتنة کابن اللبون، لا ظهر فیر کب، و لا ضرع فیحلب
به گاه فتنه همچون شتر نر دو ساله باش که نه پشت و نیرویی دارد که بر او سوار شوند و نه پستانی که از آن شیر دوشند. (912)