نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

912. بپرهیز از مستی نعمت

اتقوا سکرات النعمة و احذروا بوائق النقمة
از مستی نعمت بپرهیزید و از سختی نقمت ها و بلاها برحذر باشید. (907)

913. هر چیزی سببی دارد

ولکن الله یختبر عباده بأنواع الشدائد، و یتعبدهم بانواع المجاهد، و یبتلیهم بضروب المکاره أخراجاً للتکبر من قلوبهم، و أسکانا للتذلل فی نفوسهم، و لیجعل ذلک أبوابا فتحا ألی فضله، و أسباباً ذللا لعفوه
خداوند بندگان خود را با انواع سختی ها می آزماید و از طریق سختگیری های گوناگون آنان را به عبادت و پرستش وامی دارد و به انواع ناملایمات و امور ناخوشایند گرفتارشان می سازد تا غرور را از دل های آنان بیرون برود و افتادگی را درجان هایشان بنشاند و نیز تا آن در آزمایش ها و سختی ها، را درهایی گشاده به سوی فضل و احسان خویش و اسباب آسان برای (رسیدن به آنان به) گذشت و بخشایش خود قرار می دهد. (908)

914. آزمایش و تنگدستی

أیها الناس! لیرکم الله من النعمة وجلین، کما یراکم من النقمة فرقین! أنه من وسع علیه فی ذات یده فلم یر ذلک استدراجاً فقد أن مخوفا، و من ضیق علیه فی ذات یده فلم یر ذلک اختباراً فقد ضیع مأمولا
ای مردم! باید خداوند شما را در وفور نعمت ترسان ببیند همان گونه که از بروز نقمتش هراسانید؛ زیرا کسی که در مال و منالش گشایش پدیدآید و آن را دامی برای گول خوردن نشناخت، از پیشامد ترسناکی خود را آسوده داشته است و هر کس که به تنگدستی دچار شد و آن را وسیله آزمایش خود ندانست، پاداش امید بخشی را نادیده گرفته است. (909)