نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

896. بسا سختی که...

رب کلمة سلبت نعمة و جلبت نقمةُ
چه بسا سخنی که نعمتی را سلب کند و نقمتی را جلب نماید. (891)

897. باز گو کردن نعمت خدا

من کتابه ألی معاویة -: ألاتری - غیر مخبر لک، و لکن بنعمة الله أحدث -: أن قوما استشهدوا فی سبیل الله تعالی من المهاجرین و الانصار، و لکل فضل، حتی اذا استشهد شهیدنا قیل: سید الشهداء؟!
من در صدد آن نیستم که خبری به تو بدهم، بلکه می خواهم نعمت خداوندی را بازگو کنم، گروهی از مهاجرین و انصار در راه خداوند متعال به شهادت رسیدند و برای هر یک از آن شهداء امتیازی است. تا آن گاه که شهیدی (بزرگوار) از ما شهید شد و ملقب به (سید الشهداء) گشت. (892)

898. مؤثرترین عامل تغییر نعمت خدا

لیس شی ء أدعی ألی تغییر نعمة الله و تعجیل نقمته من أقامة علی ظلم؛ فان الله سمیع دعوة المضطهدین و هو للظالمین بالمرصاد
(آگاه باشد که) هیچ چیزی بیش از حرکت بر مبنای ظلم موجب دگرگونی نعمت خداوندی و سرعت انتقام او نیست؛ زیرا خداوند شنونده دعای ستمدیگان است و در کمین ستمکاران. (893)