نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

894. نعمت حقیر، بلای عافیت

کل نعیم دون الجنة فهو محقور، و کل بلاء دون النار عافیة
هر نعمتی جز بهشت محقر است و هر بلایی جز آتش عافیت است. (889)

895. مصرف درست نعمت

من کتبه ألی الحارث الهمدانی -: و استصلح کل نعمة أنعمها الله علیک و لا تضیعن نعمة من نعم الله عندک، ولیر علیک أثر ما أنعم الله به علیک
هر نعمتی را که خداوند به تو عنایت فرموده است آن را بشناس و در صلاح زندگی به کار ببر و هیچ نعمتی از نعمت های خداوندی را که به تو لطف فرموده است تباه مساز و همواره اثر نعمت خداوندی که به تو بخشیده است در تو مشاهده شود. (890)

896. بسا سختی که...

رب کلمة سلبت نعمة و جلبت نقمةُ
چه بسا سخنی که نعمتی را سلب کند و نقمتی را جلب نماید. (891)