نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

855. زیاد و کم شدن روزی

قسم أرزاقهم، و أحصی آثارهم و أعمالهم، و عدد أنفسهم
خداوند روزی های آنان را تقسیم کرد و آثار و اعمال و تعدادشان را شمار کرد. (850)

856. ضمانت روزی مورچه

أنظروا ألی النملة فی صغر جثتها و لطافة هیئتها، لا تکاد تنال بلحظ البصر... مکفول برزقها، مرزوقه بوفقها، لا یغفلها المنان، و لا یحرمها الدیان، ولو فی الصفا الیابست و الحجر الجامس!
به این مورچه بنگرید که با آن همه کوچکی و ظرافت اندام که تقریباً به چشم نمی آید... روزی اش تضمین شده و به فراخور حالش روزی او می رسد؛ خداوند منان و بخشنده از او غافل نیتس و پروردگار جزادهنده او را نیز محروم نساخته است. اگر چه در دل تخته سنگی سیاه و خشک و یا در میان صخره ای سخت باشد. (851)

857. غم روزی مخور!

یابن آدم! لا تحمل هم یومک الذی لم یأتک علی یومک الذی قد أتاک؛ فانه أن یک من عمرک یأت الله فیه برزقک
ای پسرم آدم! غصه رزق آن روزی که نیامده بر آن روزی که آمده، اضافه نکن؛ چرا که اگر عمرت باشد روزی ات را خداوند در آن روز خواهد داد و (و اگر نباشد چرا اندوه خوری؟). (852)