نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

853. بی نیازی از مردم

من و صیته لا بنه الحسن-: أن استطعت ألا یکون بینک و بنی الله ذو نعمة فافعل فانک مدرک قسمک و آخذ سهمک، و أن الیسیر من الله سبحانه أعظم و أکرم من الکثیر من خلقه و أن کان کل منه
امام علی علیه السلام در وصیت خود به فرزند بزرگوارش امام حسن علیه السلام فرمود: اگر توانی کاری کنی که از کسی جز خداوند نعمتی به تو نرسد، چنین کن؛ زیرا تو به قسمت خویش خواهی رسید و سهم و نصیب خود را خواهی گرفت؛ و البته روزی اندکی که از سوی پروردگار پاک رسد برتر و ارزشمندتر است ا زنعمت بسیاری که از آفریدگان او به تو رسد؛ گرچه همه چیز از او است. (848)

854. ضمانت روزی هر کس و هر چیز

فهذا غراب و هذا عقاب، و هذا حمام و هذا نعام. دعا کل طائر باسمه، و کفل له برزقه
این کلاغ است و آن عقاب است، این کبوتر است و آن شتر مرغ، هر مرغی را به نامش خوانده و روزی او را ضمانت کرده است. (849)

855. زیاد و کم شدن روزی

قسم أرزاقهم، و أحصی آثارهم و أعمالهم، و عدد أنفسهم
خداوند روزی های آنان را تقسیم کرد و آثار و اعمال و تعدادشان را شمار کرد. (850)