نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

852. روزی مقدر است

من لم یعط قاعداً لم یعط قائما
آن روزی که بی کوشش به کسی عطا نشود، با کوشش هم به او داده(847) نمی شود.

853. بی نیازی از مردم

من و صیته لا بنه الحسن-: أن استطعت ألا یکون بینک و بنی الله ذو نعمة فافعل فانک مدرک قسمک و آخذ سهمک، و أن الیسیر من الله سبحانه أعظم و أکرم من الکثیر من خلقه و أن کان کل منه
امام علی علیه السلام در وصیت خود به فرزند بزرگوارش امام حسن علیه السلام فرمود: اگر توانی کاری کنی که از کسی جز خداوند نعمتی به تو نرسد، چنین کن؛ زیرا تو به قسمت خویش خواهی رسید و سهم و نصیب خود را خواهی گرفت؛ و البته روزی اندکی که از سوی پروردگار پاک رسد برتر و ارزشمندتر است ا زنعمت بسیاری که از آفریدگان او به تو رسد؛ گرچه همه چیز از او است. (848)

854. ضمانت روزی هر کس و هر چیز

فهذا غراب و هذا عقاب، و هذا حمام و هذا نعام. دعا کل طائر باسمه، و کفل له برزقه
این کلاغ است و آن عقاب است، این کبوتر است و آن شتر مرغ، هر مرغی را به نامش خوانده و روزی او را ضمانت کرده است. (849)