نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

846. تضمین روزی

...عیاله الخلائق، ضمن أرزاقهم، و قدر أقواتهم
مردم نانخورهای خدایند خداوند روزی آن ها را ضمانت و خوراکشان را مقدر کرده است. (841)

847. حکمت کاهش و افزایش روزی

قدر الارزاق فکثرها و قللها، و قسمها علی الضیق و السعة فعدل فیها لیبتلی من أراد بمیسورها و معسورها، و لیختبر بذلک الشکر و الصبر من غنیها و فقیرها
روزی ها را مقدر فرموده و آن گاه آن ها را زیا و کم و به تنگی و فراخی عادلانه تقسیم کرد، تا هر که بخواهد به وسعت روزی و یاتنگی آن بیازماید و از این طریق سپاسگزاری و شکیبایی توانگر و تهیدست را به آزایش گذارد. (842)

848. ورودی مرگ و روزی

قیل له علیه السلام: لو سد علی رجل باب بیته و ترک فیه، من أین کان یأیته رزقه؟فقال علیه السلام: من حیث یأتیه أجله
به امام علی علیه السلام عرض شد: اگر در خانه کسی را به رویش ببندند و تنها رهایش کنند، روزی اش از کجا به او می رسد؟فرمود: از همان جا که مرگش می رسد. (843)