نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

834. آفات بی توجهی به عقل

من عشق شیئا اعشی بصره و أمرض قلبه، فهو ینظر بعین غیر صحیحة و یسمع باذن غیر سمیعة، قد خرقت الشهوات عقله، و أماتت الدنیا قلبه، و ولهت علیها نفسه، فهو عبد لها
هر کس که به چیزی عشق ورزد، چشمش نابینا و دلش بیمار گردد؛ یعنی با دیده نادرست به آن می نگرد و با گوش ناشنوا (ی حقایق) آن را می شنود. شهوت ها عقلش را از میان می برند و دنیا دلش را می میراند و او را شیفته خو می سازد و او بنده دنیا می گردد. (829)
نتایج تفکر و خردورزی

835. زیان و سود

الناظر بالقلب، العامل بالبصر یکون مبتدا عمله أن یعلم: أ عمله علیه أم له؟! فأن کان له مضی فیه، وأن کان علیه وقف عنه
کسی که چشم دل را گشوده و از روی بصیریت کاری را انجام می دهد، باید پیش از انجام آن بداند که آن کار به زیان اوست یا به سودش که اگر به سود اوست ان را به جا بیاورد و اگر به زیانش باشد ترک نماید. (830)

836. بینایی در پناه تفکر

من تفکر أبصر.
کسی که فکر کند بیناتر خواهد بود. (831)