نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

832. بدبخت حقیقی

... فأن الشقی من حرم نفع ما أوتی: العقل و التجربة
همانا بدبخت کسی است، که از منافع خرد و تجربه محروم باشد. (827)

833. نشانه کم عقلی

من الخرق المعاجلة قبل الامکان، و لاناة بعد الفرصة
از کم خردی شخص است، شتاب کردن در چیزی پیش از امکان آن، و از دست دادن چیزی پس از رسیدن فرصت آن. (828)

834. آفات بی توجهی به عقل

من عشق شیئا اعشی بصره و أمرض قلبه، فهو ینظر بعین غیر صحیحة و یسمع باذن غیر سمیعة، قد خرقت الشهوات عقله، و أماتت الدنیا قلبه، و ولهت علیها نفسه، فهو عبد لها
هر کس که به چیزی عشق ورزد، چشمش نابینا و دلش بیمار گردد؛ یعنی با دیده نادرست به آن می نگرد و با گوش ناشنوا (ی حقایق) آن را می شنود. شهوت ها عقلش را از میان می برند و دنیا دلش را می میراند و او را شیفته خو می سازد و او بنده دنیا می گردد. (829)
نتایج تفکر و خردورزی