نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

790. طلب خیر و خوبی از خدا

فی وصیته لا بنه علیه السلام -: و أکثر الاستخارة
در وصیت خود به فرزندش می فرماید: از خدا بسیار طلب خیر کن. (785)

791. سازش با بیماری

امش بدائک ما مشی بک.
تا زمانی که بیماری با تو می سازد تو نیز با آن بساز. (786)

792. درشتی و نرمی به هم در به است

اذا کان الرفق خرقا کان الخرق رفقا. ربما کان الدواء داء، و الداء دواء .
هرگاه به جای نرمی، خشونت لازم باشد، خشونت (عین) نرمی است، بسا دارو که (مایه) درد و بیماری باشد و بسا درد و بیماری، که خود دارو می باشد. (787)