نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

786. مدت عمر

العمر الذی أعذر الله فیه الی ابن آدم ستون سنة
مدت عمری که خداوند در آن عذر آدمی را می پذیرد، شصت سال است. (781)

787. هدر دادن عمر

أین الذین عمروا فنعموا، و علموا ففهموا، أنظروا فلهوا، و سلموا فنسوا! أمهوا طویلا، و منحوا جمیلا!؟
کجایند کسانی که خداوند عمرشان داد و درناز و نعمت زیستند و علم آموخته شدند و فهم و دانایی یافتند و مهلت داده شدند و بهغفلت گذارندند و سلامتی داده شدند و فراموش کردن! مهلت زیادی به آنها داده شد و احسان و نیکویی دیدند؟(782)

788. عمر هر چیز

أن لکل شی ء مدة و أجلا
هر چیزی را مدتی است و پایانی. (783)