نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

772. نابود شدن ثروت اندوزان

یا کمیل! هلک خزان الاموال و هم أحیاء و العماء باقون ما بقی الدهر؛ أعیانهم مفقودة، و أمثالهم فی القلوب موجودة
ای کمیل! ثروت اندوزان نابود شدند در حالی که در صف زندگان اند؛ ولی دانشمندان زنده اند تا روزگار باقی است و بدن های شان از میان مردم بیرون رفته، ولی نمونه های عالی آنان در دل ها موجود است. (767)

773. نتیجه دریغ از کار نیک

أذا بخل الغنی بمعروفه باع الفقیر آخرته بدنیاه
هرگاه توانگر از کار نیک دریغ کرد و به مصرف شایسته صرف نکرد، فقیر هم آخرتش را به دنیا بفروشد. (768)

774. زندگی پیشوای عادل

أن الله تعالی فرض علی أئمه العدل أن یقدروا أنفسهم بضعفة الناس، کیلا یتبیغ بالفقیر فقرة!
همانا خداوند بر پیشوایان عدالت گستر واجب کرده که زندگانی خویشتن را با توده مردم هم اندازه کنند تا برای فقیران تنگدستی و نداری زشت نباشد. (769)
توانگری و پیروزی