نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

771. زیانکارترین مردم

أن أخسر الناس صفقة و أخیبهم سعیا، رجل أخلق بدنه فی طلب ماله، لم تساعده المقادیر علی ارادته، فخرج من الدنیا بحسرته، و قدم علی الاخرة بتبعته
زیانکارترین مردم در معامله و نومیدترین آنها در سعی و تلاش، کسی است که برای کسب مال دنیا تن خود را فرسوده کرده و مقدارت هم او را برخواستهاش یار نگشته که با حسرت از دنیا رفته و زر مالش را به آخرت برده است. (766)

772. نابود شدن ثروت اندوزان

یا کمیل! هلک خزان الاموال و هم أحیاء و العماء باقون ما بقی الدهر؛ أعیانهم مفقودة، و أمثالهم فی القلوب موجودة
ای کمیل! ثروت اندوزان نابود شدند در حالی که در صف زندگان اند؛ ولی دانشمندان زنده اند تا روزگار باقی است و بدن های شان از میان مردم بیرون رفته، ولی نمونه های عالی آنان در دل ها موجود است. (767)

773. نتیجه دریغ از کار نیک

أذا بخل الغنی بمعروفه باع الفقیر آخرته بدنیاه
هرگاه توانگر از کار نیک دریغ کرد و به مصرف شایسته صرف نکرد، فقیر هم آخرتش را به دنیا بفروشد. (768)