نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

769. بخشنده خجل

ألا و أن اعطاء المال فی غیر حقه تبذیر و أسراف، و هو یرفع صاحبه فی الدنیا و یضعفه فی الاخرة
آگاه باشید که بخشش مال نابجا، تبذیر و اسراف است. این کار ممکن است در دنیا باعث سربلندی بخشنده باشد؛ اما در آخرت موجب سرافکنداش می گردد. (764)

770. نکوهش ثروت اندوزی

الحرفة مع العفة، خیر من الغنی مع الفجور
کسب با عفت و پاکدامنی از توانگری با گناه بهتر است. (765)

771. زیانکارترین مردم

أن أخسر الناس صفقة و أخیبهم سعیا، رجل أخلق بدنه فی طلب ماله، لم تساعده المقادیر علی ارادته، فخرج من الدنیا بحسرته، و قدم علی الاخرة بتبعته
زیانکارترین مردم در معامله و نومیدترین آنها در سعی و تلاش، کسی است که برای کسب مال دنیا تن خود را فرسوده کرده و مقدارت هم او را برخواستهاش یار نگشته که با حسرت از دنیا رفته و زر مالش را به آخرت برده است. (766)