نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

758. وای بر خصم فقر

بوساً لمن خصمه - عند الله - الفقراء و المساکین و السائلون و المدفوعون، و الغارمون و ابن السبیل!
وای به حال کسی که - دشمنش در نزد خدا - فقرا، بیچارگان، درماندگان، غلامان، ورشکستگان و در راه ماندگان باشند. (753)

759. رد سفره ثروتمندان

من کتابهألی عامله بالبصرة عثمان بنی حنیف -: ما ظننت أنک تجیب ألی طعام قوم عائلهم مجفو، و غنیهم مدعو
امام علی علیه السلام در نامه خود به عثمان بن حنیف، کارگزار خویش در بصره نوشت: گمان نمی کردم دعوت کسانی را بپذیری که فقیران را کنار می زنند و ثروتمندان را دعوت می نمایند. (754)

760. تساوی عرض حاجت نزد مؤمن و خدا

من شکا الحاجة ألی مؤمن، فکانه شکاها الی الله، و من شکاها ألی کافی، فکانما شکا الله
هر که نیاز خود را نزد مؤمن ببرد، گویا نزد خدا برده است و کسی که نیازش را نزد کافری ببرد، گویا از خدا شکایت کرده است. (755)