نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

737. دعا به رفاقت پیامبران

نسال الله منازل الشهداء. و معایشة السعداء، و مرافقة الانبیاء
از خدا مقام و منزلت شهیدان و زندگی کردن با نیک بختان و دوستی و همنشینی با پیامبران را درخواست می کنم. (732)

738. دوستان و دشمنان علی (ع)

لو ضربت خیشوم المؤمن بسیقی هذا علی أن یبغضنی؛ و لو صببت الدنیا بجماتها علی المنافق علی أن یحبنی ما أحبنی؛ و ذلک أنه قضی فانقضی علی لسان النبی الامی صلی الله علیه و آله؛ أنه قال: یا علی! لا یبغضک مؤمن و لا یحبک منافق
اگر با این شمشیرم به بینی شخص با ایمان بزنم که مرا دشمن بدارد، ندارد و اگر همه دنیا را به کیسه منافق بریزم که به من محبت بورزد هرگز نورزد، این برای آن است که قضا بر زبان پیامبر صلی الله علیه و آله جاری گشته است که فرموده: ای علی! هیچ مؤمنی عداوت به تو نورزد و هیچ منافقی به تو محبت نکند. (733)

739. دوستی افراطی

سیهلک فی صنفان: محب مفرط یذهب به الحب الی غیر الحق، و مبغض مفرط یذهب به البغض ألی غیر الحق، و خیر الناس فی حالا النمط الاوسط فالزموه
به زودی درباره من دو گروه هلاک می شوند: دوست افراط گر که محبت من او را به سوی غیر حق باطل می کشاند و دشمن تفریط گر که عدوت با من، او را هم به سوی غیر حق باطل می کشاند و بهترین مردم از نظر تشخیص و وضع روحی درباره من، صنف متوسط و معتدل است که افراط و تفریط نمی کند. (734)