نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

706. صلح مایه آرامش

لا تدفعن صلحاً دعالک ألیه عدوک و لله فیه رضا، فان فی الصلح دعة لجنودک و راحة من همومک، و أمنا لبلادک، و لکن الحذر کل الحذر من عدوک بعد صلحد، فان العدو ربما قارب لیتغفل فخد باالحزم، و اتهم فی ذلک حسن الظن
ای مالک! هرگز آشتی و صلحی که دشمن به تو پیشنهاد می کند و رضای خدا در آن است را رد مکن زیرا صلح مایه آسایش لشکر و آرامشی برای تو از غم ها و امنیت برای مملکت است؛ ولی زنهار! زنهار! هر چه می توانی پس از پذیرش صلح از دشمنت بر حذر باش، چرا که دشمن گاهی نزدیک می شود که غافلگیر سازد، پس دوراندیش را به کار گیر و در این مورد خوش بینی را متهم نما! (701)

707. بال محبت

من تلن حاشیته یستدم من قمه المودة
کسی که بال محبت بگستراند، محبت خویشانش ادامه خواهد یافت. (702)

708. دشمن ظالم، یار مظلوم

قال للحسن و الحسین علیه السلام کونا للظالم خصماً، و للمظلوم عونا
امام علی علیه السلام به امام حسن و امام حسین علیه السلام فرمود: دشمن سرسخت ستمگر و یاور و همکار مظلوم باشید. (703)