نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

702. دوستان حضرت محمد (ص)

أن ولی محمد صلی الله علیه و آله من أطاع الله و أن بعدت لحمته، و أن عدو محمد من عصی الله و أن قربت قرابته!
همانا دوست و نزدیک حضرت محمد صلی الله علیه و آله کسی است که خدا را پیروی کند، هر چند پیوند نسبی اش دور باشد، و دشمن آن حضرت کسی است که خدا را معصیت کند، هر چند خویشاوندی اش نزدیک باشد(697).

703. پند و اندرز برادر

و امحض أخاک النصیحة، حسنة کانت أو قبیحة"
در پندی که به برادرت می دهی، زیبا باشد آن پند یا زشت، صمیمی باش. (698)

704. هدایت دشمنان

قال فی القتال بصفین)... و أما قولکم شکا فی أهل الشام! فو الله ما دفعت الحرب یوما الاو انا اطمع ان تلحق بی طائفه فتهتدی بی ت و تعشو ألی ضوئی، و ذلک أحب ألی من أن أقتلها علی ضلالها، و أن کانت تبوء باثامها
امام علیه السلام در جنگ صفین فرمود... امام این که گفتی: در مبارزه با شامیان در تردیدم به خدا سوگند، یک روز جنگ را به تأخیر نیانداختم، جز به امید این که عده ای از آنها به جمعیت ما ملحق و به وسیله من هدایت گردند و از نور من بهره مند شوند و این کار برای من بهتر است از کشتن آنان در حال گمراهی، گرچه در این صورت نیز به جرم گناهانشان گرفتار شوند. (699)