نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

696. سه دستگی دوستان و دشمنان

أصدقاوک ثلاتة و أعداوک ثلاثة، فأصدقاوک: صدیقک، و صدیق صدیقک، و عدو عدوک. و أعداوک: عدوک، و عدو صدیقک، و صدیق عدوک
دوستان تو سه دسته اند و دشمنانت نیز سه دسته اند، اما دوستانت عبارت اند از: دوستت، دوست دوستت، دشمن دشمنت؛ اما دشمنانت؛ دشمن تو، دشمن دوستت و دوست دشمن تو. (691)

697. رفتار با دشمن در عرصه نبرد

لا تقاتلو هم حتی یبدأ و کم، فانکم بحمدالله علی حجة، وتر ککم أیاهم حتی یبدا و کم حجة أخری لکم علیهم. فاذا کانت الهزیمة باذن الله فلا تقتلوا مدبراً، و لا تصیبوا معورا، و لا تجهزوا علی جریح. و لا تهیجوا النساء باذی . و فی خبر: (... و لا تکشفوا عورة و لا تمثلوا بقتیل)
با دشمن نجنگید تا او جنگ را آغاز کند؛ زیرا شما بحمدالله حجت دارید و این که شما آنان را بگذارید تا آغازگر جنگ باشند، حجت دیگری است در دست شما در برابر آنان. اگر به اذن خداوند دشمن شکست خورده و فراری شد، پشت کرده را نکشید و به آن در چنگتان گرفتار آمده است صدمه نزنید و کار زخمی را نسازید و زنان را با آزار و اذیت برنیانگیزید و در خبر آمده است: (... عورتی را کشف مسازید و کشته را مثله نسازید!) (692)

698. علاقه متقابل

لا ترغبن فیمن زهد عنک
نسبت به کسی که به تو بی علاقه است علاقه مند مباش! (693)