نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

680. نفرین خدا بر این گروه!

لعن الله الامرین بالمعروف التارکین له، و الناهین عن المنکر العاملین به!
نفرین خدا بر آن کسانی که امر به معروف کنند و خود آن را ترک گویند، و نهی از منکر کنند و خود مرتکب آن شوند! (675)

681. نهی از منکر علی (ع)

لما کان جالساً فی أصحابه فمرت بهم امراة جملیة، فرمقها القوم بأبصارهم -: أن أبصار هذه الفحول طوامح؛ و أن ذلک سبب هبابها، فاذا نظر أحد کم ألی أمراة تعجبه فلیلا مس أهله، فانما هی امراة کامرآة، فقال رجل من الخوارج (قاتله الله کافرآ ما أفقهه) فوثب القوم لیقتلوه، فقال علیه السلام: رویدا انما هو سب بسب، أو عفو عن ذنب!
حضرت علی علیه السلام در میان نشسته بود، زنی زیبا از آن جا می گذشت، یاران به او نگریستند. آن حضرت علیه السلام فرمود: چشمان این مردان نگرش شهوانی است و همین باعث که این مردان با دین آن زن به هیجان در آمدند. پس هنگامی که یکی از شما به زنی نگاه کرد که برای او خوشایند بود، پس با زن خود نزدیکی کند؛ زیرا جز این نیست که او هم زنی است مانند زن او.
مردی از خوارج گفت: خدا این.. را بکشد! چه فقیه بزرگی است!
یاران حضرت حمله کردند تا او را بکشند. فرمود: صبر کنید و او را مکشید! جز این نیست که ناسزایی گفته است، پاسخ او یک ناسزا است یا بخشیدن گناه است! (676)

682. انواع امر به معروف و نهی از منکر

أول ما تغلبون علیه من الجهاد الجهاد بأیدیکم، ثم بألسنتکم، ثم بقلوبکم؛ فمن لم یعرف بقلبه معروفاً، و لم ینکر منکراً، قلب فجعل أعلاة أسفله و أسفله أعلاه
نخستین جهادی که به زور از شما سلب می شود، جهاد با دستان شماست. سپس جهاد با زبان هایتان و آن گاه با دل هایتان. پس، هرگاه کسی در دل خویش کار نیک را نیک نداند و ستایش نکند و از کار زشت نفرت نورزد، واژگون شود و زیر و زبر گردد. (677)