نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

679. خطر رها کردن امر به معروف و نهی از منکر

من وصیة علیه السلام للحسنین علیه السلام: بعد أن ضربه ابن ملجم -: لا تترکوا الامر بالمعروف و النهی عن المنکر فیولی علیکم شرارکم، ثم تدعون فلا یستجاب لکم
سفارش حضرت علی علیه السلام به حسنین علیهاالسلام پس از ضربت خوردن توسط ابن ملجم -: امر به معروف و نهی از منکر را رها مکنید که در این صورت بدان شما زمام امورتان را به دست می گیرند و آن گاه هر چه دعا کنید، مستجاب نخواهد شد. (674)

680. نفرین خدا بر این گروه!

لعن الله الامرین بالمعروف التارکین له، و الناهین عن المنکر العاملین به!
نفرین خدا بر آن کسانی که امر به معروف کنند و خود آن را ترک گویند، و نهی از منکر کنند و خود مرتکب آن شوند! (675)

681. نهی از منکر علی (ع)

لما کان جالساً فی أصحابه فمرت بهم امراة جملیة، فرمقها القوم بأبصارهم -: أن أبصار هذه الفحول طوامح؛ و أن ذلک سبب هبابها، فاذا نظر أحد کم ألی أمراة تعجبه فلیلا مس أهله، فانما هی امراة کامرآة، فقال رجل من الخوارج (قاتله الله کافرآ ما أفقهه) فوثب القوم لیقتلوه، فقال علیه السلام: رویدا انما هو سب بسب، أو عفو عن ذنب!
حضرت علی علیه السلام در میان نشسته بود، زنی زیبا از آن جا می گذشت، یاران به او نگریستند. آن حضرت علیه السلام فرمود: چشمان این مردان نگرش شهوانی است و همین باعث که این مردان با دین آن زن به هیجان در آمدند. پس هنگامی که یکی از شما به زنی نگاه کرد که برای او خوشایند بود، پس با زن خود نزدیکی کند؛ زیرا جز این نیست که او هم زنی است مانند زن او.
مردی از خوارج گفت: خدا این.. را بکشد! چه فقیه بزرگی است!
یاران حضرت حمله کردند تا او را بکشند. فرمود: صبر کنید و او را مکشید! جز این نیست که ناسزایی گفته است، پاسخ او یک ناسزا است یا بخشیدن گناه است! (676)