نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

653. آموزش جنگی

من کتابه علیه السلام ألی أمرائه علی الجیش -: من عبدالله علی بن أبی طالب أمیرالمومنین ألی أصحاب المسالح، أما بعد، فان حقا علی الوالی أن لا یغیر علی رعیته فضل ناله. فاذا فعلت ذلک وجبت لله علیکم النعمة ولی علیکم الطاعُة، و أن لا تنکصوا عن دعوة، و لا تفرطوا فی صلاح، و أن تخوضوا الغمرات ألی الحق فأن أنتم لم تسقیموا لی علی ذلک لم یکن أحد أهون علی ممن اعوج منکم، ثم أعظم له العقوبة و لا یجد عندی فیها رخصة، فخذوا هذا من أمرائکم
در قسمتی از نامه خود به فرماندهان سپاهش می فرماید: از بنده خدا علی بن ابی طالب امیرمؤمنان به نیروهایی مسلح: اما بعد، بر والی است که به سبب نعمت های فراوانی که بدو رسیده رفتارش نسبت به مردم تغییر نکند... اگر چنین کردم بر خداست که شما را نعمت ارزانی دار و بر شماست که از من فرمان برید و هرگاه شما را فرا خواندم درنگ نکنید و در انجام کارهای درست کوتاهی نورزید و در راه حق در گرداب سختی ها فرو روید، اما اگر در این کارها با من راست و صادق نباشید، هیچ کس در نظر من خوارتر از آن نباشد که کج راهه می رود. در این وقت او را کیفری سهمگین خواهم داد و او از کیفر من رهایی نخواهد یافت. شما نیز از فرماندهان خود همین پیمان را بگیرید. (648)

654. هدایت به راه روشن بهشت.

و قد جمع الناس بعد صفین و حضهم علی الجهاد فسکتوا ملیاً، فقال:... لقد حملتکم علی الطریق الواضح التی لا یهلک علیها ألا هالک من استقام فالی الجنة، و من زل فالی النار
امام علیه السلام بعد از جنگ صفین و نهروان اصحابش را برای ادامه نبرد تحریص کرد و فرمود.. شما را به راه روشنی واداشتم که جز افراد ناشایسته در آن هلاک نشوند، هر کس در این راه استقامت کرد به جانب بهشت شتافت و کسی که پایش لغزید به جهنم روانه شد. (649)

4. آموزش نظامی