نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

650. جنگ با حق ستیزان

لعمری ما علی من قتال من خالف الحق و خابط الغی من ادهان و لا أیهان. فتقوا الله عباد الله، و فروا ألی الله من الله، و امضوا فی الذی نهجه لکم، و قوموا بما عصبه بکم. فعلی ضامن لفلجکم آجلاً، أن لم تمنحوه عاجلا
به جان خودم سوگند که در جنگ با حق ستیزان و فرورفتگان در ورطه گمراهی، هرگز سازشکاری و سستی روا نمی دارم. پس، ای بندگان خدا! از خدای بپرهیزید و از عذاب خدا، به خدا بگریزید و در راه روشنی که فرا پیش شما نهاده است پیش روید و به آنچه شما را بدان مکلف فرموده قیام کنید! اگر در این دنیا پیروزی نصیب شما نشد، علی پیروزی در آن دنیا را برای شما ضمانت می کند. (645)

651. اشتیاق علی به جنگ

و أیم الله لئن فررتم من سیف العاجلة، لا تسلموا من سیف الاخرة، و أنتم لهامیم العرب، و اسنام الاعظم، أن فی الفرار موجدة الله، و الذل اللازم، و العار الباقی. و أن الفار لغیر مزید فی عمره، و لا محجوز محجوب بینه و بین یومه. من الرائج ألی الله کالظمان یرد الماء؟الجنة تحت أطراف العوالی! الیوم تبلی الاخبار! و الله لانا أشوق أی لقائهم منهم ألی دیارهم
به خدا سوگند، اگر از شمشیر این دنیا بگریزید، از شمشیر آن جهان نخواهید رهید. شما اشراف و بزرگان عرب هستید. همانا فرار از جنگ موج خشم خداوند و خواری و ننگ جاویدان است. به زندگی گریزنده هرگز چیزی افزوده نگردد و چیزی مانع مرگش نشود. کیست که همچون تشنه ای که به آب می رسد به سوی حق رود؟بهشت زیر لبه های نیزه هاست. امروز نهان ها آزموده و آشکار می شوند. به خدا سوگند، که من به رویارویی آنان بیش از آن اشتیاق دارم که آن ها برای رسیدن به خانه های خود مشتاق اند. (646)

652. جنگ صفین

فی مقاتلة صفین لما غلب أصحاب معاویة علی الفرات -: قد استطعمو کم القتال، فأقروا علی مذلة، و تأخیر محلة، أو رووا السیوف من الدماء ترووا من الماء؛ فالموت فی حیاتکم مقهورین، و الحیاة فی موتکم قاهرین
در جنگ صفین آن گاه که سپاه معاویه آب فرات را در اختیار گرفت، فرمود: (با این اقدامشان) از شما خواستند تا دست به جنگ بگشایید، اینک شما یا به خواری اعتراف کنید و منزلت شجاعت و شرافت را از دست نهید، یا شمشیرها را از خون ها سیراب کنید تا از آب سیراب شوید، زیرا اگر زنده بمانید، اما شکست خورده باشید در حقیقت مرده اید و اگر بمیرید؛ اما پیروز شوید در حقیقت زنده اید! (647)