نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

641. دعای رویاروی

اللهم ألیک أفضت القلوب و مدت الاعناق... اللهم أنا نشکو ألیک غیبة نبینا و کثرة عدونا، و تشتت أهوائنا
امام علی علیه السلام در هنگام رویارویی با دشمن در جنگ می گفت خدایا! دل ها به سوی تو پر کشیده و گردن ها سوی تو کشیده شده است... پروردگارا! از نبودن پیامبرمان و زیادی دشمنانمان و پراکندگی خواسته هایمان، به درگاه تو شکایت می آوریم. (636)

642. رحمت خدا بر شما باد!

انفروا - رحمکم الله - ألی قتال عدوکم، و لا تثاقلوا ألی الارض فتقروا بالخسف، و تبوؤوا بالذل، و یکون نصیبکم الاخس، و أن أخا الحرب الارق و من نام لم ینم عنه
رحمت خدا بر شما باد! به پیکار با دشمن خود بیرون روید و کندی نکنید که با خواری و خفت برجای خواهید ماند و پست ترین چیر دنیا (فرومایگی و ذلت) نصیبتان خواهد شد. همانا سرباز رزمنده، بیدار است و آن (رزمنده ای) که در خواب غفلت به سر برد، بداند که دشمنش از او غافل نیست. (637)

3. اهتمام امیر مؤمنان علی علیه السلام در جهاد