نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

618. آداب جمع آوری زکات

فی وصیته لمن یستعمله علی الصدقات -: ثم امض ألیهم بالسکینة و الوقار؛ حتی تقوم بیهم فتسلم علیهم، و لا تخدج بالتحیة لهم
امام علی علیه السلام در سفارش خود به کسی که او را مأمور جمع آوری زکات می کرد فرمود: سپس با آرامش و متانت به طرف ایشان حرکت کن تا به میان مردم آن آبادی برسی و توقف کنی و به آنان سلام کن، بدون این که در سلام گفتن آنان را تحقیر نمایی. (613)

619. زکات پیروزی

العفو زکاة الظفر.
گذشت، زکات پیروزی است. (614)

620. زکات با طیب خاطر

أن الزکاة جعلت مع الصلاة قرباناً لاهل الاسلام، فمن أعطاها طیب النفس بها، فأنها تجعل له کفارة و من النار حجازاً و وقایة. فلا یتبعنها أحد نفسه، و لا یکثرن علیها لهفه. فأن من أعطاها غیر طیب النفس بها، یرجو بها ما هو أفضل منها، فهو جاهل بالسنة، مغبون الاجر، ضال العمل، طویل الندم
همانا زکات به همراه نماز برای نزدیکی مسلمانان به خداوند قرار داده شده است. بنابراین، کسی که با رضایت خاطر زکات را بپردازد، کفاره گناهان او و مایه نگهداری اش از آتش باشد، پس نباید کسی دلی در پی زکاتی که می پردازد داشته باشد و مرتباً افسوس خورد؛ زیرا کسی که آن را از روی بی میلی بپردازد و با این حال، در قبال آن، به بهتر از آن (یعنی بهشت) چشم آمدی بندد، به نسبت (پیامبر) نادان است و در پاداش مغبون به کارش بیهوده و پشیمانی اش طولانی باشد. (615)