نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

617. جمع آوری زکات

من وصیته لمن یستعمله علی الصدقات -: ثم احدر ألینا ما اجتمع عندک نصیره حیث أمر الله به، فاذا أخذها أمینک فأوعز ألیه الا یحول بین ناقُة و بین فصیلها و لا یمصر لبنها فیضر ذلک بولدها، و لا یجهدنها رکوباً، ولیعدل بین صواحباتها فی ذلک و بینها، و لیرفه علی اللاغب، و لیستأن بالنقب و الظالع، و لیوردها ما تمر به من الغدر، و لا یعدل بها عن نبت الارض ألی جواد الطرق، ولیروحها فی اساعات، و لیمهلها عندالنطاف و الاعشاب، حتی تأتینا بأذن الله بدناً منقیات، غیر متعبات و لا مجهودات
علی علیه السلام در توصیه به مأمور جمع آوری زکات نوشت: اموالی را که از زکات نزد تو گرد آمده، برای ما بفرست تا آنها را در مواردی که خداوند دستور داده به مصرف رسانیم. وقتی چهار پایان را به امین خود سپردی، به او سفارش کن که میان شتر و کره اش جدایی نیافکند و همه شیرشان را ندوشد، به طوری که به بچه آن ها آسیب رسد و از آن ها زیاد سواری نگیرد و خسته شان نکند و در سواری گرفتن از آن ها عدالت را رعایت کند و چهارپای خسته و مانده را استراحت دهد و با چهارپایی که سمش آسیب دیده و از راه مانده است مدارا کند، و به هر آبگیری که می رسد آن ها را آب دهد و از زمین های سرسبز و علفزار به جاده های خشک و خالی نراند و هر از چند گاهی آن ها را استراحت دهد و در جاهایی که آب و علف دارد، به آن ها فرصتی دهد که آب بیاشامند و بچرخند تا به اذن خداوند با تنی فربه و چاق و نا خسته و نارنجور به دست ما رسند. (612)

618. آداب جمع آوری زکات

فی وصیته لمن یستعمله علی الصدقات -: ثم امض ألیهم بالسکینة و الوقار؛ حتی تقوم بیهم فتسلم علیهم، و لا تخدج بالتحیة لهم
امام علی علیه السلام در سفارش خود به کسی که او را مأمور جمع آوری زکات می کرد فرمود: سپس با آرامش و متانت به طرف ایشان حرکت کن تا به میان مردم آن آبادی برسی و توقف کنی و به آنان سلام کن، بدون این که در سلام گفتن آنان را تحقیر نمایی. (613)

619. زکات پیروزی

العفو زکاة الظفر.
گذشت، زکات پیروزی است. (614)