نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

609. روزه دار ظاهری

کم من صائم لیس له من صیامه ألا الجوع و الظما، و کم من قائم لیس له من قیامه الا السهر و العناء، حبذا نوم الاکیاس و افطارهم
بسا روزه داری که از روزه اش جز گرسنگی و تشنگی نصیبی نیابد، و بسا شب زنده داری که از عبادت شبانه اش جز رنج و بی خوابی بهره ای نبرد، خوشا خواب زیرکان (عارف) و روزه خواری آنان! (604)

610. سپر عذاب

... صوم شهر رمضان فانه جنة من العقاب
روزه ماه رمضان سپر عذاب است. (605)

611. وقت افطار

صلوا بهم المغرب حین یفطر الصائم
نماز مغرب را هنگامی به پا دارید که روزه دار روزه اش را می گشاید. (606)