نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

572. جایگاه بد معصیتکاران

أما أهل المعصیة فأنزلهم شردار، و غل الایدی ألی الاعناق، و قرن النواصی بالاقدام، و ألبشهم سرابیل القطران، و مقطعات النیران. فی عذاب قد اشتد حر0...
در خطبه ای که وصف قیمامت فرمود:
و اما معصیتکاران خداوند آنان را به بدترین جایگاه فرود آورده و دست های آنان را به گردنشان بسته و پیشانی آنان را ته پاهایشان نزدیک می نماید و پیراهن های قطران و لباس هایی از آتشش به آنها بپوشاند، در عذابی که حرارتش بسیار سخت است. (567)

573. دل مردگان جهنمی

من کثر کلامه کثر خطؤه، و من کثر خطوة قل حیاؤه، و من قل حیاؤه قل ورعه، و من قل ورعه مات قلبه، و من مات قلبه دخل النار
کسی که پر گوید بسیار به خطا رود و کسی که زیاد خطا کرد، شرم و حیایش کم شود و کسی که حیایش اندک شد، پارسایی اش کم گردد و کسی که پارسایی اش کم شد، دل مرده شود و کسی که دل مرده شد داخل جهنم شود. (568)

فصل دوم: فروع دین