نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

561. کافی ترین پاداش و مناسب ترین کیفر

کی بالجنة ثواباً و نوالا، و کفی بالنار عقاباً و وبالا!
بهشت برین برای پاداش نیکوکاران کافی است و دوزخ، مناسب ترین کیفر و سختی بدکاران است. (556)

562. بهترین نعمت های و بدترین بلاها

ما خیر بخیر بعده النار، و ما شر بشر بعده الجنة و کل نعیم دون الجنة فهو محقور، و کل بلاء دون النار عافیة
آن خوبی که جهنم به دنبال دارد (در واقع) خوبی نیست و آن بدی که بهشت در پی آن باشد، بدی نیست و هر نعمتی در برابر بهشت کوچک و هر بلایی در برابر جهنم عافیت و آسایش است. (557)

563. حذر از عذاب الهی

(عباد الله) فاحذروا ناراً قعرها بعید، و حرها شدید، و عذابها جدید.دار لیس فیها رحمة و لا تسمع فیها دعوة، و لا تفرج فیها کربة
ای بندگان خدا از آتشی که ژرفایش زیاد و حرارتش شدید و عذابش تازه است، بر حذر باشید! آن جا سرایی است که رحمت الهی در آن نیست و به درخواست کسی گوش داده نمی شود و هیچ اندوهی در آن بر طرف نمی گردد. (558)