نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

537. درماندگی کفار در قیامت

فلا شفیع یشفع، و لا حمیم ینفع، و لا معذرُة تدفع
(در قیامت) نه شفاعت کننده ای (برای کافران) است و نه دوستی که سودی بخشد و نه عذر موجهی که کیفر را دفع کند. (532)

538. یوم تبلی السرائر

اعملوا لیوم تذخرله الذخائر، و تبلی فیه السرائر
برای روزی کار کنید که اندوخته ها برای آن ذخیره و باطن ها در آن آشکار می شود. (533)

539. تفاوت میان دو کردار

شتان ما بین عملین: عمل تذهب لذته و تبقی تبعته، و عمل تذهب مؤونته و یبقی أجره
چه تفاوت بسیاری است میان دو کردار: کرداری که لذت و خوشی آن برود و پیامد کیفر آن برجای ماند و کرداری که رنج آن بگذرد و پاداشش بماند. (534)