نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

534. تجسم اعمال در آخرت

أعمال العباد فی عاجلهم، نصب أعینهم فی آجلهم
بندگان اعمالی که در دنیا کنند، در آخرت مقابل دیدگان آنهاست. (529)

535. روز حساب بد و نیک همه

ذلک یوم یجمع الله فیه الاولین و آلاخرین لنقاش الحساب و جزاء الاعمال، خضوعاً، و قیاماً، قد ألجمهم العرق، و رجفت بهم الارض، فأحسنهم حالا من وجد لقدمیه موضعاً، و لنفسه متسعاً
روز قیام، روزی است که خداوند همگان را، از اولین نفر تا آخرین نفر، برای رسیدگی به حسابشان و جزای اعمالشان گرد می آورد، در حالی که به فروتنی ایستاده اند و عرق از سر و رویشان می ریزد و زمین آن ها را می لرزاند. (در آن روز) نیکو حال ترین مردم کسی است که جایگاهی بیابد و برای خود جایی پیدا کند! (530)

536. بزرگ ترین حسرت ها در قیامت

أن أعظم الحسرات یوم القیامه حسرة رجل کسب مالا فی غیر طاعة الله، فورثه رجل فأنفقه فی طاعة الله سبحانه، فدخل به الجنة، و دخل الاول به النار
بزرگ ترین افسوسها در روز قیامت، افسوس کسی است که ثروتی از غیر طاعت خدا به دست آورده و مردی آن را به ارث برده و آن را در راه خدا صرف نموده و به خاطر آن بهشت رفته و آن شخص اولی به جهنم رفته است. (531)