نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

530. بوته آزمایش

ألا أن الله تعالی قد کشف الخلق کشفُة، لا أنه جهل ما أخفوه من مصون أسرارهم و مکنون ضمائرهم؛ و لکن (لیبلوهم أیهم أحسن عملاً) فیکون الثواب جزاء، و العقاب بواء
بدانید که خدای بزرگ خلایق را در بوته آزمایش نهاد، نه این که آن چه را در درون و ضمایر خود نهفته داشتند، نمی دانست؛ بلکه تا آنان را بیازماید که عمل کدام یک بهتر است، تا ثواب پاداش کار نیک آن ها باشد و عقاب و کیفر سزای کار بدشان. (525)

531. عرضه اعمال بر خداوند

الغنی و الفقر بعد العرض علی الله
آن گاه که کارها به پیشگاه خداوند (در قیامت) عرضه گردد، معلوم می شود که توانگر کیست و تهیدست چه کسی. (526)

532. آشکار شدن درون ها

الاقاویل محفوظُة و السرائر مبلوة، و کل نفس بما کسبت رهینُة، و الناس منقوصون مدخولون الا من عصم الله
گفته ها نگهداری می شود و نهفته ها و درون ها آشکار می گردد و هر کس گروگان کاری است که می کند و خردها مردمان، ناقص و بسیار است، مگر کسی که خدایش نگاه دارد. (527)