نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

509. اصلاج دنیا و آخرت

من أصلح ما بینه و بین الله أصلح الله ما بینه و بین الناس، و من أصلح أمر آخرته أصلح الله له أمر دنیاه
کسی که میان خود و خدا را اصلاح کند، خداوند میان او و مردم را اصلاح خواهد کرد و آن که کار آخرتش را اصلاح نماید، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد. (504)

510. آخرت شیرین

مرارة الدنیا حلاوة الاخرة، و حلاوة الدنیا مرارة الاخرة
سخنی دنیا، شیرینی آخرت است و شیرینی دنیا، تلخی و عذاب آخرت است. (505)

511. احوال نادان و دانا در دنیا

أنما الدنیا منتهی بصر الاعمی، لا یبصر مما وراءها شیئاً، و البصیر ینفذها بصره، و یعلم أن الدار وراءها. فالبصیر منها شاخص... و الاعمی لها متزود
بدانید که دنیا از نظر کوردلان آخرین مرز آفرینش است که فراسوی آن چیزی نمی بینند و اما شخص بینا دیدگانش را به درستی در دنیا باز می کند و آن را می بیند و می داند که در پس این سرا چه جهان دیگری است. پس شخص بینا و آگاه از آن دوری می جوید و شخص نابینا به سوی آن می آید و همه توجهش به سوی آن است شخص بینا از آن توشه بر می دارد و شخص نابینا برای آن توشه فراهم می کند. (506)