نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

508. بهشت و عمل شایسته

اعملوا للجتة عملها: فأن الدنیا لم تخلق لکم دار مقام، بل خلقت لکم مجازاً لتزودوا منها الاعمال ألی دار القرار
برای رسیدن به بهشت عمل شایسته آن را انجام دهید؛ زیرا دنیا برای سکونت دائمی شما خلق نشده، بلکه آن را در گذرگاه شما ساخته اند تا اعمال صالحی را به عنوان زاد و توشه برای سرای دائمی فراهم سازید. (503)

509. اصلاج دنیا و آخرت

من أصلح ما بینه و بین الله أصلح الله ما بینه و بین الناس، و من أصلح أمر آخرته أصلح الله له أمر دنیاه
کسی که میان خود و خدا را اصلاح کند، خداوند میان او و مردم را اصلاح خواهد کرد و آن که کار آخرتش را اصلاح نماید، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد کرد. (504)

510. آخرت شیرین

مرارة الدنیا حلاوة الاخرة، و حلاوة الدنیا مرارة الاخرة
سخنی دنیا، شیرینی آخرت است و شیرینی دنیا، تلخی و عذاب آخرت است. (505)