نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

502. شادمانی و تأسف برای...

و لیکن سرورک بما قدمت، و أسف علی ما خلفت، و همک فیما بعد الموت
شادمانی تو باید برای چیزی باشد که پیش از مرگ فرستاده ای، و تأسف تو برای چیزی که به جای می گذاری و همتت برای آنچه که بعد از مرگت می گذاری. (497)

503. بر شما باد توشه بردن

علیکم بالجد و الاجتهاد، و التأهب و الاستعداد، و التزود فی منزل الزاد
ملتزم شوید به کوشش و تلاش و آمادگی و مهیا شدن و توشه گیری در منزل توشه و ذخیره سازی. (498)

504 . مأموریت انسان در دنیا

فترودوا فی أیام الفناء لایام البقاء. قد دللتم عی الزاد، و أمرتم بالظعن، و خثثتم علی المسیر
در این روزگاران که رو به زوال می رود، برای روزهای ابدیت توشه بگیرید، شما انسان ها به ذخیره سازی توشه و به کوچ از این دیار فانی مأمور هستید. (499)