نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

500. مغتنم شمار!

اغتنم من استقرضک فی حال غناک لیجعل قضاءه لک فی یوم عسرتک
وجود کسی را که در روزگار توانگری ات از تو وام خواهد، غنیمت شمار تا در روز سختی و تنگدستی ات روز قیامت آن وام را به تو پس دهد. (495)

501. شادمانی و اندوه برای آخرت

فأن المرء قد یسره درک ما لم یکن لیفوته، و یسوءه فوت ما لم یکن لیدرکه، فلیکن سرورک بما نلت من آخرتک، و لیکن أسفک علی ما فاتک منها
گاه انسان ار دست یافتن به چیزی که باید به دستش برسد، شاد می شود و ناراحتش می سازد از دست دادن چیزی که نباید به آن دست یابد، و باید شادمانی تو از چیزی باشد که در راه آخرتت است که آن را به دست آورده ای و تأسف و اندوهت بر چیزی باشد که مربوط به آخرتت هست و از دست داده ای. (496)

502. شادمانی و تأسف برای...

و لیکن سرورک بما قدمت، و أسف علی ما خلفت، و همک فیما بعد الموت
شادمانی تو باید برای چیزی باشد که پیش از مرگ فرستاده ای، و تأسف تو برای چیزی که به جای می گذاری و همتت برای آنچه که بعد از مرگت می گذاری. (497)