نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

497. آه از کمی توشه!

آه من قلة الزاد، و طول الطریق، و بعد السفر، و عظیم المورد
آه و افسوس از کمی توشه و درازی راه و دوری سفر و عظمت محل ورود (یعنی قیامت و حساب). (492)

498. وجودش را غنیمت دان!

اذا وجدت من أهل الفاقُة من یحمل لک زادک ألی یوم القیامة، فیوافیک به غداً حیث تحتاج ألیه فاغتنمه و حمله أیاه
امام علی علیه السلام در ضمن وصایایش به امام حسن علیه السلام فرمودند: هر گاه از نیازمندان کسی را یافتی که با خود توشه تو را به روز قیامت برد و فردا که به آن توشه نیازداری آن را به تو رساند، وجود او را غنیمت شمار و آن بار توشه را بر دوش او نه. (493)

499. آخرت و تلاش

قال علیه السلام لرجل سأله أن یعظه -: لا تکن ممن یرجو الاخرة بغیر العمل
امام علیه السلام در پاسخ کسی که تقاضای موعظه کرد فرمود: از آنانی مباش که بدون کار و تلاش، امید آخرت نیک دارند. (494)