نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

483. ورود به گور

یسلمک ألی قبرک خالصاً.
به زودی ملک الموت تو را از همه چیز جدا کرده و به دامن گور می سپارد. (478)

484. یاد آخرین منزل

ضع فخرک، و احطط کبرک، و اذکر قبرک فأن علیه ممرک
فخر و مباهات را بگذار و کبرت را ساقط نما! گوری را (که آخرین منزلگه حیات طبیعی تو است) به یاد بیاور؛ زیرا که بالاخره گذارت به همان خاک تیره خواهد افتاد. (479)

485. تنهایی در گور

حتی اذا انصرف المشیع، و رجع المتفجع، و أقعد فی حفرته نجیاً البهتة السؤال، و عثرة الامتحان
آن گاه که تشییع کنندگانش برگشتند و آنان که در فراقش اندوه و ناله سر داده بودند دنبال کار خود را گرفتند (در همان شب که زیر خاک تیره دفن گشته است) برای پاسخ از سوال بحث انگیز و گویای راز و آشکار ساختن لغزش های او. (480)