نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

479. قبر را آماده ورود کن!

و اعلم أن أمامک عقبة کوودا، المخف فیها أحسن حالا من المثقل، و المبطبی علیها أقبح حالا من المسر(ع). فارتد لنفسک قبل نزولک و وطی ء المنزل قبل حلولک
و بدان که در جلو روی تو گردنه ای است که بالا رفتن از آن دشوار است و در آن راه، حالت آن که سبک بار می باشد از کسی که بار سنگین بر دوش دارد بهتر است و حال آن کس که به کندی راه می پیماید از آن که شتابان ره می سپرده بدتر است. بنابراین پیش از فرود آمدن قاصدی بفرست تا محلی مناسب برایت آماده سازد و باز پیش از آن که فرود آیی محل فرود را، نرم و هموار کن تا با آسودگی در آن زیست نمایی. (474)

480. تنهایی آدمی با عملش

فی صفة الماخوذ علی الغرة عند الموت -: ثم حملوه ألی مخط فی الارض، فأسلموه فیه ألی عمله
امام علی علیه السلام در وصف غافلگیر شدگان در هنگام مرگ می فرماید: سپس او را تا منزلی در دل زمین می برند و در آن جا او را به عملش می سپارند. (475)

481. به کار گرفتن همت

ولیکن همک فیما بعد الموت
باید همت خود را در راه چیزی صرف کنی که پس از مرگ تو را به کار آید. (476)