نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

473. فاصله دوزخ و بهشت

ما بین أحدکم و بین الجنة أو النار ألا الموت أن ینزل به
میان هیچ یک از شما با بهشتت و یا جهنم فاصله ای نیست مگر مرگی که بر شما وارد می شود. (468)

474. مردگان چه ها می بینند؟!

أنکم لو قد عاینتم ما قد عاین من مات منکم لجز عتم و وهلتم و سمعتم و أطعتم و لکن محجوب عنکم ما قد عاینوا، و قریب ما یطرح الحجاب!
پس به راستی اگر شما آنچه را که مردگان شما آشکارا دیده اند به همان نحو می دیدید هر آینه بی تابیی می کردید و می ترسیدید. و در نتیجه آن سخن حق را شنیده و فرمان برده بودید؛ لیکن چیزهایی که آن ها دیده اند از شما پوشیده گردیده، طولی نخواهید کشید که این پرده برداشته می شود. (469)

475. آداب تشییع

تبع جنازة" فسمع رجلاً یضحک، فقال: کأن الموت فیها علی غیرنا کتب، و کان الحق فیها علی غیرنا وجب، و کأن الذی نری من الاموت سفر عما قلیل الینا راجعون! نبودئهم أجداثهم، و نأکل تراثهم، کأنا مخلدون بعدهم، ثم قد نسینا کل واعظ و اعظة، و رمینا بکل جائحة
امام علی علیه السلام در تشییع جنازه ای شرکت فرموده بود شنید که مردی می خندد، پس فرمود: گویا مرگ برای دیگران نه برای ما مقرر شده است و گویا حق در آن نه برای ما بلکه برای جز ما ثابت شده است و گویا این مردگان که رو به خاک نهاده اند مسافرانی هستند که به زودی به سوی ما برمی گردند، بدن های آنان را زیر خاک می پوشانیم و آنچه را که ارث گذاشته اند می خوریم، گویی ما بعد از رفتن آنان جاویدان خواهیم ماند، سپس هر گونه پند دهنده را فراموش می کنیم و نشانه هر بلا و مصیبتی می شویم. (470)