نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

468. چه نزدیک است مرگ!

بادروا المعاد و سابقوا الاجال. فأن الناس یوشک أن ینقطع بهم الامل، و یرهقهم الاجل و یسد عنهم باب التوبة
به سوی قیامت روز معاد مبادرت ورزید و قبل از فرا رسیدن مرگ کار کنید، چرا که نزدیک است رشته آرزوی مردم قطع گردد و مرگشان فرا رسد و در توبه به رویشان بسته شود. (463)

469. نزدیک تر از سایه

احذروا عبادلله الموت و قربه! و أعدواله عدته...و أنتم طرداء الموت، أن أقمم له أخذ کم، و أن فرزتم منه أدر ککم، و هو ألزم لکم من ظلکم. الموت معقود بنواصیکم؛ و الدنیا تطوی من خلفکم
ای بندگان خدا! از مرگ و زود فرارسیدنش بترسید و زاد و توشه راه را فراهم سازید.. و شما رانده شدگان مرگید، اگر بایستید شما را می گیرد و اگر بگریزید به شما می رسد، مرگ از سایه شما به شما وابسته تر است و در پیشانی شما مهر مرگ زده شده و دنیا طومار عمرتان را در می نوردد. (464)

470. حقانیت مرگ

أنه و الله الجد لا اللعب، و الحق لا الکذب، و ما هو الا الموت أسمع داعیه، و أعجل حادیه. فلا یغرنک سواد الناس من نفسک
به خدا سوگند آن جدی است نه شوخی، حقیقت است نه دروغ. مرگ را می گویم که صدای ود را به گوش همه زندگان رسانده و همگان را به سرعت می راند، پس انبوه مردمان (زنده) تو را نفریبد. (465)