نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

451. وصیت به یاد مرگ

أوصیکم بذکر الموت و اقلال الغفلة عنه و کیف غفلتکم عما لیس یغلکم و طمعکم فیمن لیس یمهلکم
شما را به یادآوری مرگ و کمی غفلت از آن سفارش می کنم و چگونه از چیزی غفلت می کنید که از شما غافل نیست و چگونه از کسی که شما را مهلت نمی دهد مهلت می خواهید. (447)

452. یاد آخرت

فی وصیته للحسن علیه السلام: و اعلم یا بنی! أنک أنما خلقت للاخرة للدنیا، و للفناء لا للبقاء، و للموت لا للحیاة
از وصیت امام علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام: ای پسرم! بدان که تو برای آخرت آفریده شدی نه برای دنیا، برای فنا نه برای بقا و ماندن، برای مرگ نه برای زندگی در این جهان آفریده شده ای. (448)

453. وابسته نبودن به دنیا

أن الله سبحانه قد جعل الدنیا لما بعدها، و ابتلی فیها أهلها، لیعلم أیهم أحسن عملا، و لسنا للدنیا خلقنا، و لا بالسعی فیها أمرنا
همانا خدای سبحان دنیا را برای پس از آن آفریده و اهل دنیا را در آن می آزماید تا معلوم شود که چه کسی نیک کردارتر است، ما برای دنیا آفریده نشده ایم و به کوشش در آن برای به دست آوردن حطام دنیوی مأمور نگشته ایم. (449)