نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

436. بهترین مرگ ها

أن أکرم الموت القتل! و الذی نفس ابن أبی طالب بیده، لالف ضربة بالسیف أهون علی من میتة علی الفراش فی غیر طاعة الله!
همانا بهترین مرگ ها کشته شدن در راه خدا است، به خدایی که جان فرزند ابوطالب در دست اوست سوگند، که هزار ضربه شمشیر بر من آسان تر است تا مرگ در بستر در غیر طاعت پروردگارم. (432)

437. زیانکارترین مردم دنیا

أن اخسر الناس صفقة" و أخیبهم سعیاً رجل أخلق بدنه فی طلب ماله، و لم تساعده المقادیر علی اراده، فخرج من الدنیا بحسرته، و قدم علی الاخرة بتبعته
زیانکارترین مردم در داد و ستد و ناکام ترین شان در سعی و تلاش، مردی است که تن خویش در طلب مال بفرساید و مقدرات با خواست او مساعدت نکند و آن گاه با دریغ و حسرت از دنیا رود و با وبال آن به آخرت روی نهد. (433)

438. وصیت آخر امام (ع)

فی ختام وصیته لابنه الحسن علیه السلام -: استودع الله دینک و دنیاک. و اسأله خیر القضاء لک فی العاجلة و الاجلة، و الدنیا و آلاخرة، و السلام
در آخر وصیتش به فرزندش امام حسن علیه السلام فرمودند: پسرم! دین و دینانت را به خدا می سپارم و بهترین فرمان و قضای الهی را امروز و فردا و در دنیا و آخرت از او، برای تو مسألت دارم، والسلام (434)
یاد مرگ