نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

418. فاصله بهشت و جهنم

ما بین أحدکم و بین الجنة أو النار الا الموت أن ینزل به. و أن غایة" تنقصها اللحظُة، و تدمها الساعة، لجدیرة بقصر المدُة. و أن غائباً یحدوه الجدیدان: اللیل و النهار، لحری بسرعة الاوبة. و أن قادماً یقدم بالفوز أو اشقوُة لمستحق لافضل العدُة
فاصله شما با بهشت یا جهنم بیش از فرا رسیدن مرگ نیست، زندگانی که گذشت لحظات از آن می کاهد و مرگ آن را نابود می کند، حتماً کوتاه خواهد بود، و سزاوار است که کوتاه باشد. زندگی که گذشت شب و روز آن را به پیش می برد و به زودی به پایان خواهد رسید و مسافری که سعادت و یا شقاوت را به همراه دارد باید بهترین زاد و توشه را با خود بردارد. (414)

419. سپری در برابر مرگ

أن علی من الله جنة" حصینة"، فادا جاء یومی انفرجت عنی و أسلمتنی؛ فحینئذا لا یطیش السهم، و لا یبرأ الکم
خداوند برای من سپری محکم قرار داده است. چون روز مرگ من فرا رسد، آن سپر از من جدا شده و مرا به دست مرگ می سپرد. در آن هنگام، نه تیر به خطا رود و نه زخم بهبود یابد. (415)

420. روزی و اجل مقدر

ألی عبدالله بن العباس فانک لست بسابق أجلک، و لامرزوق ما لیس لک
خطاب به ابن عباس فرمود: نه بر مرگ پیشی می گیری و نه از آن چه روزی تو نیست خواهی خورد. (416)