نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

406. حفظ در پناه خدا

أنما الناس مع الملوک و الدنیا، الا من عصم الله
مردم در حقیقت با شهریاران و دنیایند مگر آن کسی که خدا او را حفظ کند. (402)

407. نوعی از عصمت

من العصمة تعذر المعاصی
ناتوانی بر گناه خود نوعی عصمت است. (403)

408. شایسته اهل عصمت

ینبغی لاهل العصة و المصنوع الیهم فی السلامة أن یرحموا أهل الذنوب و المعصیة
شایسته است که اهل عصمت و پاکی و کسانی که نعمت رستن از گناهان به آنان داده شده است، برای گناهکاران و نافرمانان دلسوزی کنند. (404)