نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

405. نابودی دنیا و دین

فی کتابه الی مصقلة عامله علی أردشیر خرة -: بلغنی عنک أمر أن کنت فعلته فقد أسخطت ألهک، و عصیت أمامک: أنک تقسم فی ء المسلمین الذی حازته رماحهم و خیولهم، و أریقت علیه دماوهم، فیمن اعتامک من أعراب قومک. و لا تصلح دنیاک بمحق دینک فتکون من الاخسرین أعمالا
در نامه خود به مصقله، کارگزار اردشیر خره، نوشت: درباره تو گزارش به من رسیده است که به راستی اگر آن گونه عمل کرده باشی، خدایت را به خشم آورده ای و امام خود را نافرمانی کرده ای، تو غنیمت مسلمانان را که نیزه ها و اسب های آنان فراهم آورده و خونشان برای آن ریخته شده است، میان عرب های قوم خود که تو را برگزیده اند تقسیم کرده ای. دنیای خویش را با نابود کردن دینت آباد مگردان، که در این صورت از زیانکارترین مردمان خواهی بود. (401)

6. عصمت

406. حفظ در پناه خدا

أنما الناس مع الملوک و الدنیا، الا من عصم الله
مردم در حقیقت با شهریاران و دنیایند مگر آن کسی که خدا او را حفظ کند. (402)