نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

337. نگرش علی علیه السلام به روزگار

اعلموا! رحمکم الله! أنکم فی زمان القائل فیه بالحق قلیل... قتاهم عارم، و شائبهم آثم، و عالمهم منافق
بدانید، خدایتان رحمت کناد! که شما در روزگاری به سر می برید که حقگویان اندکند... جواناشان بدخوری و ناسازگارند و پیرانشان گنهکار و عالمانشان منافق (334)

338. دعای علی علیه السلام

اللهم اجعل نفسی اول کریمة تنتزعها من کرائمی، و أول ودیعة ترتجعها من ودائع نعمک عندی
خدایا! نخستین چیز گرامی که از من می گیری و نخستین امانت از نعمت های امانت داده است به من که باز می ستانی جان من باشد. (335)

339. توصیف روزگار

أیها الناس! انا قد اصبحنا فی دهر عنود، و زمن کنود یعد فیه المحسن مسئاً و یزداد الظالم فیه عتوا، لا ننتفع بما علمنا، و لا نسال عما جهلنا
در توصیف روزگار خود می فرماید: ای مردم! ما در روزگاری منحرف و زمانه ای ناسپاس به سر می بریم. نیکوکار، بدکار به شمار می آید و ستمکار بیش از پیش بر طغیانش می افزاید. از آن چه می دانیم بهره مند نمی شویم و آن چه را نمی دانیم نمی پرسیم. (336)